W TROSCE O PERŁĘ JURY

JANOTA BZOWSKI

niedziela, 04 stycznia 2015

 

BZOWSKI JANOTA HERBU NOWINA.

 


Jan z Bzowa, przezwany Janotą, (które to przezwisko jego potomkowie przyjęli za stały przydomek i łączyli z nazwiskiem) dziedzic  Bzowa 1420 r nosił herb Ostoja.

 

.

 

Z Bzowa swój rodowód wywodzą wszyscy Janotowie Bzowscy. W końcu XIV i w XV wieku licznie reprezentowany już w Polsce ród Janotów Bzowskich dla odróżnienia między sobą przyjmował różne przydomki i herby I tak używali Bzowscy herbów : Kucza, Pilawa, Turzyna, Ostoja i Nowina, przy czym te dwa ostatnie były najczęściej używane.

Przedstawiam historię odłamu rodu Janotów Bzowskich herbu Nowina, która założyła Będkowice parafia Biały Kościół koło Krakowa.

Hiacent (Jacek) Janota-Bzowski ur.15 sierpnia 1750 w Gruszowie syn Józefa Felicjana i Teofili z Jordanów. W 1775 został burgrabią krakowskim, w 1786 będąc posłem na sejm został lustratorem skarbu Wielkiego Księstwa Litewskiego. W 1790 był komisarzem cywilno-wojskowym, zwolennikiem Konstytucji 3 maja, na którą odebrał przysięgę od profesorów UJ w dniu 10 lutego 1792 r., pełniąc wówczas funkcję marszałka sejmiku krakowskiego.Był kawalerem Orderu św. Stanisława z gwiazdą. W 1787 poślubił Salomeę Zawadzką, córkę podstolego czernichowskiego Andrzeja. Miał z nią 3 synów: Kazimierza, Andrzeja, Cypriana oraz córkę Teofilę. Zmarł w wierze ariańskiej 19 listopada 1808 w Będkowicach.

 

Kazimierz Janota-Bzowski ur.6 marca 1792 w Gruszowie. Był oficerem w armii Księstwa Warszawskiego, adiutantem księcia Józef Poniatowskiego, uczestnikiem bitwy pod Lipskiem. Po 1815 r. wystąpił z wojska i osiadł na stałe w Gruszowie, a następnie w Lipnicy Dolnej, w której gospodarzył od 1828 r., a stał się jej właścicielem w roku 1834. W 1819 r. ożenił się z Marianną Dąmbską, z którą doczekał się 9-ciorga dzieci. Zmarł 26 maja 1862 r. i zgodnie ze swoim ostatnim życzeniem został pochowany obok ojca w Będkowicach. Na utrzymanie kopca w testamencie przeznaczył 2000 złotych polskich czyli 300 srebrnych rubli.

 

Przydomek Janota rodzina Bzowskich przyjęła na pamiątkę założyciela rodu, Jana z Bzowa, zwanego Janotą.

Kopiec Bzowskich znajduje się w południowo-wschodniej części wsi Będkowice na wzniesieniu zwanym "Na Kamyku". Ma ok. 5 m. wysokości oraz średnicy w podstawie ok. 20 m. Na szczycie kopca znajduje się ponad 200-letni mierzący ok 2 m metalowy krzyż oraz współczesna tablica z inskrypcją. W 2009 krzyż został złamany przez grupę wandali, sprawców ujęto, a szkoda została naprawiona.W okresie rozbiorów Będkowice znalazły się na terenie zaboru rosyjskiego tuż przy granicy z Austrią szczyt kopca służył wówczas rosyjskim służbom granicznym jako dobry punkt obserwacyjny. Do dziś przy odpowiedniej widoczności ze szczytu kopca można zobaczyć panoramę Krakowa a nawet Tatry.

Tablica nagrobna Bzowskich

 


Kopiec jest mogiłą dwóch przedstawicieli rodu Bzowskich. Spoczywają w niej ojciec i syn.

 

 

Zbigniew Kaziród

Na podstawie opracowania żyjącego potomka Janusza Janoty Bzowskiego

 

CAŁE OPRACOWANIE MOŻNA OBEJRZEĆ POD LINKIEM:

http://www.mtg-malopolska.org.pl/images/nasze_spotkania/przodkowie_bzowski.pdf


sobota, 01 stycznia 2011

Prastary ród związany z terenami Jury. 

Pierwsze wzmianki o rodzie Janotów, którego początki giną w zamierzchłej przeszłości pochodzi z 1388 roku. Janotowie prawdopodobnie w XIV w. osiedlili się w Bzowie od którego przyjęli drugi człon nazwy - Bzowscy. Stąd swój rodowód wywodzą wszyscy Janotowie Bzowscy. W końcu XIV i w XV wieku licznie reprezentowany już w Polsce ród Janotów Bzowskich dla odróżnienia między sobą przyjmował różne przydomki i herby I tak używali Bzowscy herbów : Kucza, Pilawa, Turzyna, Ostoja i Nowina, przy czym te dwa ostatnie były najczęściej używane.

 

Od wczesnego średniowiecza do końca XVII wieku wskutek licznych wojen, najazdów i rebelii na wschodzie Rzeczypospolitej wyginęła lub wymarła większość rodziny. W 1757 r. Herbarz Dunczewskiego wymienia Józefa Felicjana Janotę Bzowskiego jako jedynego potomka rodu płci męskiej. Gałęzie rodziny inne niż Janotowie wygasły przed końcem XVIII wieku.

Najsłynniejsze osobowości rodu: 

Józef Felicjan Janota Bzowski (1704 - 1769) - po piastowaniu kilku urzędów na dworze królewskim został mianowany burgrabią zamku wawelskiego w Krakowie oraz uzyskał tytuł "Pana Krakowa" sprawując nadzór z ramienia Króla nad Radą miejską tego miasta. 

Hiacynt (Jacek) Janota Bzowski - w latach 1775-1785 zostaje kolejnym burgrabią Wawelu. Był również marszałkiem koła szlacheckiego stanu rycerskiego oraz kawalerem Orderu Św. Stanisława. 

Jan Janota Bzowski - trzeci z kolei burgrabia Wawelu, pełniący tą funkcję już do czasów Wolnego Miasta Krakowa. 

Stefan Janota Bzowski - brał udział w powstaniu styczniowym 1863 roku na czele stworzonego przez siebie oddziału jazdy, uzbrojonego własnym kosztem w nowoczesną (na owe czasy) broń. Jego oddział wchodził w skład zgrupowania dowodzonego przez włoskiego pułkownika Francesco Nullo.

Stanisław Bzowski h. Ostoja (1567-1637) - zakonnik (imię zakonne - o. Abraham), założyciel zakonu Dominikanów w Polsce i fundator kościoła św. Jacka w Warszawie na Nowym Mieście. Po studiach na UJ studia w Mediolanie i Bolonii. Wikariusz generalny zakonu Dominikanów w Polsce. Obecnie w przedsionku kościoła pod wezwaniem św. Jacka w Warszawie przy ul. Freta znajduje się Jego portret i historia założenia tego kościoła. Na skutek konfliktu z ewangelikami we Wrocławiu został odwołany do Watykanu gdzie mieszkał do końca życia. Zasłynął tam jako historyk-kronikarz, szczególnie dziejów ówczesnego papieża Pawła V

Wanda córka Stefana Janoty Bzowskiego i Emilii z hr. Hemplów (1887-1937) - zakonnica ze Zgromadzenia Sióstr Miłosierdzia (Szarytek). Jako siostra zakonna pod imieniem siostry Emilii doszła do najwyższej godności zostając Wizytatorką Zakonu, funkcji równorzędnej z przewodnictwem nad wszystkimi Zgromadzeniami tego zakonu w Polsce.

Józef Janota Bzowski (1874-1945) - ziemianin, właściciel majątku Bobrowniki w ówczesnym woj. kieleckim. W jego posiadaniu znajdowało się prawdziwe archiwum wszelkiego rodzaju dokumentów Rodziny zarówno z czasów najstarszych jak i późniejszych. Z inicjatywy Stanisława Janoty Bzowskiego zainicjowano w roku 1923 założenie Związku Rodowego Janotów Bzowskich herbu Nowina. Józef został jednym z członków jego Zarządu. Z jego inicjatywy rozpoczęto od roku 1937 wydawanie bezprecedensowego dotychczas wydawnictwa, a mianowicie "Łącznika Rodzinnego Janotów Bzowskich herbu Nowina". Pierwszy numer ukazał się w styczniu 1937 roku, dwa następne w roku 1938 i 1939. Wybuch wojny spowodował, iż te egzemplarze "Łącznika", które nie były jeszcze rozprowadzone i pozostawały w redakcji spalono natychmiast z obawy przed przedostaniem się ich w ręce okupanta, gdyż zawierały wszystkie aktualne adresy członków Rodziny.
Po wojnie nie było celu ani możności wznowienia wydawnictwa. Dopiero w roku 1978 został wydany w Londynie czwarty kolejny numer "Łącznika".

Po kataklizmach wojennych i reformie rolnej z 1945 r. w posiadaniu rodziny pozostało bardzo mało pamiątek. Nieznanymi drogami trafił do Galerii Portretu przy pałacu w Wilanowie portret trumienny Stanisława Woyszy ze Bzowa, z XVII wieku. Gałąź Woyszów Janotów Bzowskich wygasła z końcem XVII wieku, tak więc jest to jeden z ostatnich jej przedstawicieli.

Do dni dzisiejszych zachował się również zabytek wpisany na listę światowych zabytków kultury - kościół pod wezwaniem św. Andrzeja Boboli, zbudowany w XIV wielu we wsi Lipnica Murowana w powiecie bocheńskim w Małopolsce. Wieś ta od 1828 roku należała do Kazimierza Janoty Bzowskiego, syna Hiacynta. Po kilkunastu latach posiadania została odstąpiona rodzinie Ledóchowskich. 

Specjalne podziękowania Kazimierzowi Bzowskiemu, bez którego nie powstałaby zapewne ta strona a my żylibyśmy w zakłamaniu.

PORRET TRUMIENNY STANISŁAWA WOYSZY Z BZOWA XVII W (obecnie na stanie galerii w Wilanowie)

 

ŹRÓDŁO:

www.www.it-jura.pl

 

O autorze
<><><> <><><> <><><>

SKRZYNKA POCZTOWA Napisz do mnie e-mail


<><><> <><><> <><><>
BZOW na Facebooku